สมชายแปรดได้รับการสอนมาตั้งแต่เด็กว่าเป็นผู้ชายเดินกางร่มมันไม่แมน ต้องเดินลุยฝน เท่ห์สาดๆ
สิ่งนี้ปลูกฝังให้สมชายแปรดไม่กลัวฝน พร้อมจะเดินลุยฝนทุกเมื่อ ไม่ว่าฝนจะตกหนักแค่ไหน

แต่ต่อมาแปรดรู้สึกว่า พกร่มไว้ก็ดี เพื่อไปกับสาวแล้วเดินไปกับสาวสองต่อสองกลางสายฝน (แต่เอียงร่มไปบังทางหล่อนเยอะๆ ตัวแปรดเองเปียกโชก) จนต่อมาสมชายแปรดติดการพกร่ม และรู้สึกเฉยๆ ท่าตัวเองกางร่มกลางสายฝน ตัวเปียกมะล่อกมะแล่กมันไม่เท่ห์นิ

แต่สมชายก็ยังรู้สึกเฉยๆ กับการเดินกลางสายฝน