ไม่ใช่ละคร แต่หมายถึงเพื่อเธอจริงๆ เธอในที่นี้คือสมหญิงทั้งหลาย
และโดยเฉพาะอย่างยิ่งสมหญิงขาประจำที่น่ารักของเราหลายๆ คนในนี้นี่เอง

สมชายทั้งหลายคิดว่าเคยทำอะไร “เพื่อเธอ” แล้วภูมิใจมากๆ กันบ้างมั้ยครับ
สมัยรุ่นกระทง สมชายหนึ่งสามารถเปลี่ยนตัวเองจากมนุษย์ขี้เกียจมือวางอันดับต้นๆ ของโรงเรียน
มาเป็นเด็กชายรักสุขภาพ ตื่นแต่เช้าไปดักรอสาวหน้าบ้านเพื่อจะเดินไปโรงเรียนด้วยกัน
ลุกมาออกวิ่งตั้งแต่เช้ามืด เพื่อจะได้ทำฟอร์มไปผ่านบ้านที่อยู่ห่างไปหลายซอย
ทันเห็นสาวน้อยที่หมายปองตื่นมาแปรงฟันตรงระเบียง โบกมือให้
แล้วก็รีบวิ่งหนีก่อนจะโดนสาดน้ำ หรือขันปลิวมาพร้อมเสียงชื่นชมบรรพบุรุษ
ไม่ต้องนับเรื่องเทียวรับส่ง ทำรายงาน สอนการบ้าน ติวข้อสอบ อันนั้นมันธรรมดา

แต่พอมาเป็นหนุ่มใหญ่รุ่นกระทงใบตองเหี่ยว
สมชายหนึ่งชักรู้สึกกลับมาขี้เกียจอีกแล้ว
คงต้องหา “เธอ” ซักคนไว้เป็นจุดหมาย จะได้กลับไปมี “วีรกรรมทำเพื่อเธอ” อีกซักครั้ง
(อย่าเผลอไปสร้างวีรกรรมทำ “เพื่อน” เธอเข้าล่ะ)

จริงๆ แล้ว สิ่งที่ผมทำวันนี้ก็เพื่อเธอคนนี้เท่านั้นแหละ (เห็นบ่นประจำ) :-P

ปกติผู้ชายทั่วๆ ไปเวลามองผู้หญิงจะมองหน้าอกเสียเป็นส่วนใหญ่ (สมหญิงทั้งหลายเค้ารู้ตัวนะครับ) แต่สมชายแปดชอบที่จะมองขาผู้หญิง

ที่ว่ามองขานี่คือไม่จำเป็นต้องใส่กระโปรงสั้นๆ ใส่กางเกงก็ชอบมอง คือชอบสมหญิงขายาวๆ นั่นเอง เพราะสเป็กของสมหญิงที่ชอบ คือสาวที่ขายาวๆ เรียวๆ หน่อย
ถึงกระนั้น บรรดาสมหญิงที่สมชายแปดจีบ (และแดกแห้ว) มาตลอดก็มีแค่ไม่กี่คนที่ตรงสเป็กนี้ (พูดง่ายๆ คือถูกใจตูจีบหมดแหละ)

ก็ต้องขออภัยสมหญิงด้วย ถ้าสมชายแปดเผลอมองแล้วให้จับได้ แหะๆ ปกติไม่มองแบบหื่นๆ นะ มองแบบทั่วๆ ไปนี่แหละ